نزديك است كه آسمانها بتركد از آن و بشكافد زمين و بيفتد كوهها بيران شدنى . كه ( 1 ) خوانند خداى را فرزندى . و نشايد خداى را كه فرا گيرد فرزندى . نيست هر چه در آسمانهاست و در زمين الَّا آيند به خداى بنده . بشمرده ايشان را و شمردشان شمردنى . و همه‌شان آيند به ( 2 ) او روز قيامت تنها . آنان كه ايمان آرند و عمل صالح كنند ، بكند ايشان را خداى دوستى . آسان بكرديم آن را به زبان تو تا مژده دهى به آن متّقيان ( 3 ) را و بترسانى به آن گروهى سخت خصومت را . بس كه هلاك كرديم پيش ايشان از گروهى كه بينى از ايشان كسى را يا مىشنوى ايشان را آوازى ؟ قوله تعالى : * ( وَيَقُولُ الإِنْسانُ ) * ، و مىگويد آدمى ، مراد به انسان . ابىّ بن خلف الجمحىّ ( 4 ) است كه بيامد و رسول را گفت : * ( أَ إِذا ما مِتُّ ) * ، آنگه كه مرده باشم مرا بيرون خواهند آوردن از ( 5 ) گور ، يعنى مرا در گور زنده خواهند كردن و بيرون آوردن ! و اين بر سبيل استهزاء و استبعاد گفت . حق تعالى به جواب او گفت : * ( أَ وَلا يَذْكُرُ ) * ( 6 ) ، اى يتذكّر و يتفكّر ، انديشه نمىكند

--> ( 1 ) . آج ، لب : بر آن كه . ( 2 ) . آب ، آز ، مش : آينده به . ( 3 ) . آب ، آج ، لب : پرهيزگاران . ( 4 ) . نسخه بدلها : الجحمى ، به قياس با چاپ مرحوم شعرانى و منابع خبر ، تصحيح شد . ( 5 ) . آب : در . ( 6 ) . آط : يذّكّر .